കുറ്റവാളിയുടെ വാക്കുകളും ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ മാനവും:
എപ്സ്റ്റീൻ വിവാദത്തിൽ ഇന്ത്യ എവിടെ നിൽക്കണം?

—

എപ്സ്റ്റീൻ ഫയലുകളും ഇന്ത്യയുടെ പ്രതിഷ്ഠയും:

നാണക്കേടും കള്ളപ്രചാരണവും തമ്മിലുള്ള അതിരുകൾ

— ജവാഹിർ മഞ്ചേശ്വരം
(Voice of Manjeshwaram)

ലോകത്തെ നടുക്കിയ ബാലപീഡനവും മനുഷ്യക്കടത്തും ഉൾപ്പെടുന്ന ക്രൂരകൃത്യങ്ങളുടെ മുഖ്യപ്രതി ആയ Jeffrey Epsteinയുടെ ഫയലുകൾ വീണ്ടും ആഗോള ചർച്ചയുടെ കേന്ദ്രത്തിലാണ്. ഇത്തരമൊരു കുറ്റവാളിയുടെ സ്വകാര്യ ഇമെയിലുകളിൽ ഇന്ത്യയുടെ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോഡി യുടെ പേര് പരാമർശമായി വന്നതുതന്നെ ഇന്ത്യയുടെ സാംസ്‌കാരിക ബോധത്തിനും നൈതിക നിലപാടുകൾക്കും ആഴത്തിലുള്ള അസ്വസ്ഥത സൃഷ്ടിക്കുന്നു. തെളിവില്ലെങ്കിലും, ഒരു കുറ്റവാളിയുടെ രേഖകളിൽ ഇന്ത്യയുടെ പരമോന്നത പദവി ഇടം പിടിക്കുന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രമായി ഗൗരവത്തോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ട വിഷയമാണ്.

എന്നാൽ ഇവിടെ സൂക്ഷ്മമായി തിരിച്ചറിയേണ്ട ഒരു അതിരുണ്ട്—
നാണക്കേടും കള്ളപ്രചാരണവും തമ്മിലുള്ള അതിർ.


—

കുറ്റവാളിയുടെ വാക്കുകൾ: തെളിവോ പ്രചാരണമോ?

എപ്സ്റ്റീന്റെ ഇമെയിലുകൾ അവന്റെ സ്വകാര്യ അവകാശവാദങ്ങളാണ്; അവ ഔദ്യോഗിക നയരേഖകളോ, സ്ഥിരീകരിച്ച തെളിവുകളോ അല്ല. ജനാധിപത്യത്തിൽ ഇത് നിർണായകമാണ്. കുറ്റവാളിയുടെ വാക്കുകൾ സ്വയം തെളിവാകുന്നില്ല—അതേസമയം, അവ ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ സ്വതന്ത്രവും വസ്തുതാപരവുമായ പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഇന്ത്യൻ ഭരണകൂടം ഈ പരാമർശങ്ങളെ “കുറ്റവാളിയുടെ പാഴ്വാക്കുകൾ” എന്ന് തള്ളിയത് നിയമപരമായി സുരക്ഷിതമായ നിലപാടാണ്. എന്നാൽ, ഒരു ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശക്തി ബ്ലൈൻഡ് തള്ളലിൽ അല്ല, verification-first എന്ന സമീപനത്തിലാണ്. തള്ളലിനൊപ്പം പരിശോധനയും ഉണ്ടാകണം—അതാണ് പക്വത.


—

രാജ്യം ആദ്യം: അന്താരാഷ്ട്ര കള്ളപ്രചാരണമെങ്കിൽ ഒരുമയോടെ നേരിടും

ഈ വിവാദം അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഇന്ത്യയെ കൊച്ചാക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ട കള്ളപ്രചാരണമാണെന്ന് തെളിയുകയാണെങ്കിൽ, രാഷ്ട്രീയ–ആശയ വ്യത്യാസങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ച് ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരനും രാജ്യത്തിന്റെ കൂടെ നിൽക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. ഇവിടെ പ്രശ്നം രാജ്യം തന്നെയാണ്; ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടങ്ങൾ അല്ല.

ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനയം, ഇന്ത്യ–ഇസ്രായേൽ ബന്ധം, പ്രതിരോധ–വ്യാപാര സഹകരണം—ഇവ സ്ഥാപനാത്മകവും ദീർഘകാലവുമായ തീരുമാനങ്ങളാണ്. ഒരാളുടെ ഇമെയിലുകൾ കൊണ്ട് അവയെ നിർവചിക്കാനാവില്ല.



ഇന്ത്യ–ഇസ്രായേൽ ബന്ധവും പലസ്തീൻ നിലപാടും: നിർണായക വ്യക്തത

ഇന്ത്യ–ഇസ്രായേൽ ബന്ധം ശക്തിപ്പെട്ടുവെന്നത് യാഥാർത്ഥ്യമാണെങ്കിലും, അതിനെ ഇസ്രായേൽ നടത്തുന്ന ഗസ്സ ആക്രമണങ്ങൾക്ക് ഇന്ത്യ അനുകൂലമാണെന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് തെറ്റായ നാരേറ്റീവ് ആണ്.

ഇന്ത്യയുടെ നിലപാട് ചരിത്രപരമായി വ്യക്തമാണ്. ഇന്ത്യ Palestine ജനതയുടെ സ്വയംനിർണ്ണയ അവകാശത്തെയും, സ്വതന്ത്ര പലസ്തീൻ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ആവശ്യത്തെയും പിന്തുണച്ചിട്ടുള്ള രാജ്യമാണ്. 1988-ൽ തന്നെ ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്ര പലസ്തീൻ രാഷ്ട്രത്തെ അംഗീകരിച്ചു. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിൽ, ഗസ്സയിലെ സിവിലിയൻ സംരക്ഷണം, മാനവിക സഹായം, യുദ്ധവിരാമം എന്നിവ ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രമേയങ്ങളിൽ ഇന്ത്യ സ്ഥിരമായി അനുകൂല നിലപാടാണ് സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

1967 അതിർത്തികൾ, കിഴക്കൻ ജറുസലേം തലസ്ഥാനമായി ഉൾപ്പെടുന്ന two-state solution എന്നതാണ് ഇന്ത്യയുടെ ഔദ്യോഗിക നയം. ഗസ്സയിലേക്കും പലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും ഇന്ത്യ മാനവിക സഹായം നൽകുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
അതേസമയം, ഇന്ത്യ–ഇസ്രായേൽ ബന്ധം ദ്വിപക്ഷ താൽപര്യങ്ങളിൽ—പ്രതിരോധം, സാങ്കേതികവിദ്യ, കൃഷി, ജലസംരക്ഷണം—ആധാരിതമാണ്. ഈ ബന്ധത്തെ ഗസ്സയിലെ സൈനിക ആക്രമണങ്ങൾക്ക് ഇന്ത്യ നൽകിയ അംഗീകാരമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത് വസ്തുതാപരമല്ല.

അതിനാൽ, എപ്സ്റ്റീൻ ഫയൽ വിവാദത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഇന്ത്യയെ ഇസ്രായേൽ ആക്രമണങ്ങളുടെ സഹയാത്രികനായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന ശ്രമങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യത്തോടെയുള്ള കള്ളപ്രചാരണമാണെങ്കിൽ, അത് ശക്തമായി പ്രതിരോധിക്കപ്പെടണം.


വിമർശനം എവിടെ ന്യായമാണ്?

ഇതോടൊപ്പം, ഭരണകൂട വിമർശനം മറച്ചുവയ്ക്കാനാവില്ല.
ഉത്തർപ്രദേശിൽ മുസ്ലിംകൾക്കെതിരായ “ബുൾഡോസർ രാജ്” എന്നുപറയപ്പെടുന്ന നടപടികളും, സംഘപരിവാർ പ്രവർത്തകരുടെ പേരിൽ മുസ്ലിം വിരുദ്ധ അക്രമങ്ങളുടെ ആരോപണങ്ങളും ആഭ്യന്തര–അന്താരാഷ്ട്ര മനുഷ്യാവകാശ ചർച്ചകളിൽ ഇടം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അതുപോലെ, 2002-ലെ ഗുജറാത്ത് കലാപങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നടത്തിയ മുസ്ലിം ഹത്യ —അന്ന് ഗുജറാത്ത് മുഖ്യമന്ത്രി ആയിരുന്ന നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ ഭരണകാലം—ഭരണപരാജയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗുരുതര വിമർശനങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലും ലോകത്തും ഉയർന്നിരുന്നു. അന്വേഷണങ്ങളും കോടതി നടപടികളും നടന്നിട്ടുണ്ട്; അവയുടെ നിയമപരമായ നിഗമനങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും, നൈതിക–രാഷ്ട്രീയ ചോദ്യങ്ങൾ പൊതുസമൂഹത്തിൽ തുടരുന്നു.

എന്നാൽ—ഈ മനുഷ്യാവകാശ വിമർശനങ്ങളെ എപ്സ്റ്റീൻ വിഷയത്തിൽ ‘ആയുധമാക്കി’ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നത് ന്യായമല്ല. മനുഷ്യാവകാശ ചോദ്യങ്ങൾ സ്വന്തം നിലയിൽ, സ്ഥിരീകരിച്ച വസ്തുതകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഉന്നയിക്കപ്പെടണം; അവയെ സ്ഥിരീകരണമില്ലാത്ത അന്താരാഷ്ട്ര ഗോസിപ്പുകളോട് ചേർത്തുകെട്ടരുത്.

—

എപ്സ്റ്റീൻ: ബാലപീഡനവും മനുഷ്യക്കടത്തും നടത്തിയ കുറ്റവാളി—അവന്റെ വാക്കുകൾ തെളിവല്ല.

ഇന്ത്യ: കള്ളപ്രചാരണമെങ്കിൽ രാജ്യത്തിന്റെ കൂടെ നിൽക്കണം.

ഭരണകൂടം: മുസ്ലിം വിരുദ്ധ നയങ്ങൾ/അക്രമങ്ങളെന്ന ആരോപണങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി പരിശോധിക്കപ്പെടണം.

മാധ്യമങ്ങൾ: സെൻസഷണാലിസം ഒഴിവാക്കി verification-first സമീപനം സ്വീകരിക്കണം
—
ഒരു കുറ്റവാളിയുടെ ഇമെയിലുകൾ ഇന്ത്യയെ നിർവചിക്കേണ്ടതല്ല. എന്നാൽ, ഇന്ത്യയുടെ നൈതിക ഉയരം സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം.
കള്ളപ്രചാരണമെങ്കിൽ—രാജ്യം ഒന്നാകണം.
അതേസമയം, ആഭ്യന്തര മനുഷ്യാവകാശ പ്രശ്നങ്ങൾ—വേറെ വേദിയിൽ, വേറെ മാനദണ്ഡത്തിൽ—ന്യായമായി ചോദിക്കപ്പെടണം.

നാണക്കേടും കള്ളപ്രചാരണവും തമ്മിലുള്ള അതിരുകൾ തിരിച്ചറിയുക—അതിലാണ് ഒരു ജനാധിപത്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പക്വത.


—

— ജവാഹിർ മഞ്ചേശ്വരം
Voice of Manjeshwaram


—